Wat maakt mij mens

Als je jezelf in het diepe gooit door te verhuizen, weet je dat alles verandert. Dit lied gaat over je verhouden tot je nieuwe omgeving en over wat een mens is of kan zijn. Verbondenheid en vervreemding gaan soms hand in hand, vertwijfeling zit soms groei in de weg. Maar menswording is dan ook een levenslang project, waarin de enige constante is dat er steeds een nieuwe kans wacht, een kans om ten volle te leven.

Goethes Ginkgo biloba

Na ons avontuur in Weimar is al snel een liedje ontstaan op ‘Ginkgo Biloba’, een gedicht dat Goethe schreef over deze prachtige, krachtige boom – die zo oud kan worden. Waarom dit lied? Naast dat wij zelf van deze boom houden, met zijn mooie dubbele blaadjes en aparte vorm, is onze moeder er ook erg dol op. Nu ze deze niet meer in eigen tuin heeft staan, leek het ons mooi om haar voor haar verjaardag met een liedje te verrassen – en straks ook met een nieuw boompje. Hier volgt dit klassiek getinte lied, met het gedicht eronder en een foto van de enorme boom (met Daphne ernaast).

GINKGO BILOBA

Dieses Baums Blatt, der von Osten.
Meinen Garten anvertraut,
Gibt geheimen Sinn zu kosten,
Wie ‘s den Wissenden erbaut.

Ist es Ein lebendig Wesen.
Das sich in sich selbst getrennt?
Sinds es zwei, die sich erlesen,
Dass man sie als Eines kennt?

Solche Frage zu erwiedern.
Fand Ich wohl den rechten Sinn;
Fühlst Du nicht an meinen Liedern,
Dass ich Eins und doppelt bin?

Nieuwe liedjes

Ons allernieuwste liedje volgt zo snel mogelijk – gebaseerd op een bekend gedicht van Goethe – maar nu eerst twee geheel nieuwe Loriënliedjes om van te proeven. De eerste – ‘Een droom van een boom’ – ontstond toen het nog wat kouder was en beschrijft de veerkracht van een boom, hoe lang hij leeft, hoe hoog hij groeit, onze ervaringen met zijn ‘wezen’. Het tweede lied gaat ook terug op een wat koudere periode, waarin liefde soms ver weg leek en het tijd was voor rustige aanvaarding van de situatie waarin we beiden verkeerden. Hopelijk kan het lied jullie ook tot troost zijn.

Avontuur in Weimar

In de tweede helft van juli verbleven wij in het romantische Weimar, de stad van de grote schrijvers en denkers Goethe en Schiller. Zij en vele andere kunstenaars vonden hun inspiratie in deze stad vol historische gebouwen met schitterende gevels en kleurige huizen, en in de uitgestrekte parken waar hun zomerverblijven zich nog altijd bevinden.

We hadden – na enkele heerlijke dagen door Weimars straten te hebben gelopen en menig museum te hebben bewonderd – behoefte om in deze sferen onze eigen ‘kunsten’ tentoon te spreiden. De tuin van het zomerhuis van Goethe – Goethes Gartenhaus – leek ons daarvoor de uitgelezen plaats. Maar ja, we wilden ons niet opdringen en besloten, na lang weifelen, de dame van Goethes Gartenhaus te vragen of we achter in de tuin wat liedjes mochten spelen. Tot onze verrassing en opluchting deed ze hier totaal niet moeilijk over en aldus togen wij met onze gitaar naar een bijzondere plek achter in de tuin, onder de lindeboom, waar het eerste abstracte kunstwerk te vinden is, door Goethe zelf gemaakt: een kubus met daarop een bol. We namen plaats op het gras en speelden twee uur lang voor de passerende bezoekers.

 

Deze plek leende zich uitstekend voor romantisch repertoire van Clara Schumann en Jacques Offenbach maar ook voor gedichten op muziek, bijvoorbeeld ‘Dorfabend’ van Hermann Hesse, ‘The Rainbow’ van William Wordsworth en onze eigen liedjes. Mooi om zo heerlijk ontspannen bezig te zijn op deze warme dag, en te merken dat er zich groepjes mensen om ons heen verzamelden en dat zelfs het zwartkopje meedeed, vanuit de boom. En ja, we kregen ook nog een leuk centje om van uiteten te gaan.

Later, op het warmste moment van de dag, bood het door Goethe ontworpen Roomse Huis van Goethes vriend en mecenas hertog Carl August, eveneens in het Park an der Ilm, een welkom toevluchtsoord. Mevrouw achter de balie zag onze gitaar en wilde meteen van alles weten. Wij natuurlijk vertellen over ons optreden in Goethes Garten en ze was blij verrast om ons in haar museum te hebben. Zo blij dat ze meteen voorstelde om ter plekke ook lekker te gaan musiceren. Dat lieten we ons geen tweemaal zeggen. Na de audiotour te hebben gelopen, door kamers met rijkversierde wanden en prachtige uitzichten, namen we tegenover de entree plaats en speelden we nog wat liedjes, nu met goede akoestiek. Genieten! Na nog heel vertrouwd met mevrouw te hebben gepraat, wandelden we door het park terug naar Weimar, voor weer nieuwe avonturen.

 

Hoe ons leven onze muziek inspireert

Hoewel er de afgelopen jaren toch al veel gebeurd is in onze levens, zijn de laatste maanden bijzonder enerverend geweest. Gabriëlle werkt sinds januari in het Friese Nijeberkoop als bloemenweide-adviseur bij wildebloemenzadenkwekerij Cruydthoeck. Een grote stap, zowel wat betreft het ontmoeten van nieuwe mensen als het wennen aan een nieuwe woonomgeving. Daphne werkt nu bijna drie jaar als zzp’er in het NT2-onderwijs (Nederlands als tweede taal) en merkt dat – hoe goed het ook gaat – je toch steeds weer naar nieuwe klussen moet blijven zoeken. En onze ouders staan op het punt om vanuit ons geboortehuis te verhuizen naar het onbekende Drenthe… Leuk maar emotioneel best ingrijpend.
Soms is zoveel verandering in korte tijd erg moeilijk te bevatten. Maar gelukkig is er een constante. Onze muziek lijkt meer dan ooit op te bloeien en lijkt zelfs geïnspireerd te worden door alle veranderingen in ons leven.

Op de eerste avond dat Gabriëlle in Friesland woonde ontstond een troostrijke melodie op gitaar, later aangevuld met een bijpassende tekst van Daphne. Hopelijk kunnen we gauw een filmpje van dit nieuwe nummer, “Fill your cup again” geheten, plaatsen – want inmiddels is ook de harppartij helemaal af. In Daphnes Apeldoornse appartement ontstond een paar weken daarna het kleine maar fijne “Een droom van een boom”, dat erg in de smaak valt bij het publiek. Ook het al langer bestaande “Wat maakt mij mens” – over je proberen thuis te voelen in een nieuwe woonplaats – maakt indruk op mensen. Natuurlijk moeten deze twee laatste nummers ook op video, waar nu eindelijk de tijd voor komt . Wat ik namelijk nog niet had verteld, is dat Gabriëlle ook nog eens superdruk is geweest met het werken aan en uitgeven van haar tweede Romantische Vlinderboek, en ik met het nakijken van de teksten! Dat alles was een gigantische klus, maar nu het boek er is en de eerste exemplaren gretig aftrek vinden, is Gabriëlle een gelukkig mens en ik haar trotse zus. Want dat doet ze zomaar even naast haar werk: een geweldig natuurboek maken!

Muzikaal gezien werkt Gabriëlle nog aan een barokmelodie bij een bijzonder gedicht van Charles Baudelaire en oefent Daphne veel met klassieke harpstukken om haar techniek te verbeteren. De vraag rijst opnieuw of we niet toch full-time met Loriën bezig willen gaan. Het geeft ons zoveel, de reacties zijn zo leuk en de nieuwe liedjes lijken als hemeldruppels uit de lucht te vallen. Maar zo’n stap daadwerkelijk zetten is spannend en vraagt veel lef. Het is de vraag of we eraan toe zijn…
Maar zullen we er ooit gevoelsmatig aan toe zijn of is het gewoon een stap die je op een goede dag zet – net zo’n stap als trouwen, een baby krijgen of verhuizen…?

In elk geval hebben we ónze “kindjes” – onze nieuwe en bestaande liedjes – dit jaar al op twee fijne plekken mogen laten horen, te weten bij de opening van het huiskamermuziekfestival Gluren bij de Buren in Tiel en vandaag in de sfeervolle Gasthuiskerk in Doesburg. Het was erg leuk om in zo’n mooie kerk te spelen en het publiek was super enthousiast!
De volgende keer bij u in de woonkamer of bij uw evenement? Neem contact op!

Voor elk oor wat wils

Een wat sombere zondag kan voor onze muziek juist erg positief zijn. In een paar uurtjes tijd werkten we twee nieuwe ‘gedichten op muziek’ af en namen we ze eenvoudig op met onze smartphone. Het eerste, ‘All that’s past’, is van Walter de la Mare (20e eeuw) en gaat over de eeuwenoude maar ook steeds weer vernieuwende natuur, waar ook de mens deel van uitmaakt. Het hartverscheurende ‘My spirit longeth for thee’ van John Byrom (1773) gaat over de onmogelijke liefde en getuigt ervan dat uit ellende de mooiste dingen kunnen ontstaan! Geniet ervan, net zoals wij hebben gedaan.

 

Nieuwe muziek!

Lieve mensen,

We willen jullie graag wat nieuwe liedjes laten horen, die we recent hebben opgenomen. Hieronder een video van ons nieuwe lied naar een gedicht van William Butler Yeats, The Lake Isle of Innisfree.
Andere nieuwe liedjes, Nederlands- en Engelstalig, vind je hier. Geniet ervan en kom naar onze concerten! Of organiseer zelf een concert ;).

Graag tot ziens!

Daphne en Gabriëlle

Concertimpressie en nieuwe concerten!

Allereerst wensen we jullie een heel gelukkig en muzikaal Nieuwjaar!
We hebben weer een stel leuke concerten achter de rug, waarvan verschillende kerstconcerten, zoals één bij de taalschool waar Daphne lesgeeft. Daar hebben we – naast de bekende kerstliederen en ons eigen kerstlied – zelfs nog Arabische kerstliederen gezongen en een Arabische rijdans gedaan. Erg leuk!
Ook het eerste optreden van het nieuwe jaar is een feit. Afgelopen zaterdag traden we op bij de Kunstkring Voorst in Twello. Na een warme ontvangst speelden we anderhalf uur voor een aandachtig publiek. Hieronder een filmpje van enkele liedjes. Het is gefilmd met de smartphone, maar geeft toch een leuke indruk.

Zien we je binnenkort in Klarenbeek of Deventer bij onze concerten?

Nieuwe concerten!

Er komt weer een aantal concerten aan, ook openbaar toegankelijke! Bijvoorbeeld op 9 december in het prachtige kerkje in Hall, beroemd om zijn laat-middeleeuwse fresco’s. Of op 10 december bij misschien wel het grootste muziekfestival van Nederland, namelijk “Muziek bij de Buren” in Arnhem. Leuk om jullie in dit weekend te zien! Meer info vind je hier.

Gerelateerde afbeelding

Optreden kunstgalerie Studio28 Apeldoorn

Afgelopen zondag 31 juli speelden we bij de opening van de expositie van kunstenaressen Elly Maessen en Margriet Nijenhuis bij Studio28 in Apeldoorn. We brachten er voor het eerst twee van onze nieuwste liedjes, voor het eerst ook helemaal apart van elkaar tot stand gekomen: Daphnes “Tederheid” en Gabriëlles ode aan de 19e-eeuwse ontdekkingsreiziger Alexander von Humboldt, getiteld “The secret of life”. Binnenkort kun je ze hier beluisteren! Met dank aan Remy van Werven voor de leuke foto’s (de eerste twee).